Dobór sprzętu do Nordic Walking

Wybór kijków do nordic walking ma bezpośredni wpływ na komfort i skuteczność marszu. Kijki do NW różnią się od kijków trekkingowych sposobem trzymania, kątem uderzenia i konstrukcją pasa. Nie każde kijki z uchwytem nadają się do prawidłowego wykonywania techniki.

Długość kijków

Standardowa formuła wyznaczania długości kijka do nordic walking: wzrost w centymetrach przemnożony przez wartość 0,68 (dla trasy płaskiej lub lekko falistej). Wynik zaokrągla się do najbliższej standardowej długości. Kijki produkowane są zazwyczaj co 5 cm, zaczynając od 90 cm.

Materiały — aluminium, carbon, kompozyt

Kijki do nordic walking są produkowane z aluminium, karbonu lub kompozytów.

• Aluminium — trwałe, odporne na uszkodzenia, cięższe niż karbon. Odpowiednie dla osób zaczynających i tych, którzy używają kijków intensywnie w wymagającym terenie.
• Karbon — lżejszy, tłumi wibracje lepiej niż aluminium, ale jest bardziej wrażliwy na uderzenia i pęknięcia. Popularny wśród bardziej zaawansowanych użytkowników.
• Kompozyt (carbon + aluminium) — kompromis między trwałością a wagą. Trzon z karbonu, dolna część ze stali lub aluminium.

Uchwyty i pasy

Uchwyt powinien mieć anatomiczny kształt dopasowany do dłoni. Pas (rzemień) jest kluczowym elementem kijka do NW — powinien obejmować dłoń jak rękawica, a nie jak pętla. Dobrze skonstruowany pas umożliwia naturalny ruch dłoni w całym cyklu ruchu.

Istnieją dwa systemy pasów:

• Pas klasyczny — miękka taśma zakładana na dłoń; stosowany w większości kijków podstawowych
• System rękawicy (glove-system) — pas zintegrowany z rękawicą lub otoczką na dłoń; zapewnia lepsze przenoszenie sił, ale wymaga noszenia przez cały czas ćwiczeń

Końcówki i nakładki

Standardowa końcówka kijka to metalowy kolec (wolfram lub stal) do marszu po ziemi leśnej i górkach. Na twardych nawierzchniach (asfalt, kostka, beton) metalowy kolec ślizga się i niszczy podłoże — do takich powierzchni stosuje się gumowe nakładki. Nakładki są zazwyczaj dołączane do kijków lub kupowane osobno.

Nakładki mają różne kształty: płaskie (do asfaltu), asymetryczne z otworem (do śniegu i miękkiego gruntu) i okrągłe (do twardych nawierzchni). Tatrzański Park Narodowy wymaga stosowania nakładek gumowych na szlakach.

Dobór butów

Do nordic walking na utwardzonych alejkach parku wystarczą buty sportowe z amortyzacją w podeszwie. Na leśnych drogach i szlakach górskich lepiej sprawdzają się buty trekkingowe z bieżnikiem zapewniającym przyczepność na śliskiej trawie i luźnej ziemi.

Istotna cecha butów do NW: elastyczna podeszwa w okolicy palców. Technika nordycka wymaga pełnego przetoczenia stopy — od pięty przez śródstopie po palce. Sztywna podeszwa górskich butów turystycznych utrudnia ten ruch.

Skarpety

Skarpety trekkingowe z wkładką wzmacniającą w okolicach pięty i śródstopia zmniejszają ryzyko otarć przy dłuższych marszach. Materiały syntetyczne lub wełna merino odprowadzają wilgoć i szybciej schną niż bawełna.

Odzież

Nordic walking generuje ciepło podobne do biegu przy umiarkowanym tempie. Dla większości dystansów wystarczy oddychająca koszulka lub bluza z zamkiem i lekka kurtka wiatroochronna. Zasada warstwowa sprawdza się szczególnie w górach przy zmiennej pogodzie.

Rękawiczki mogą być potrzebne nawet latem przy zimniejszych porannych marszach w Tatrach lub Sudetach. Cienkie rękawiczki nie ograniczają pracy dłoni z pasem kijka.